МАЗМЂНЫ

§ 10. Автотрофтылыќ туралы ђѓым

         Автотрофты ђѓымы љздігінен ќоректенуші деген тџсінікті береді.

В.И.Вернадский аныќтамасы бойынша - автотрофты организмдер деп - љзі тіршілік ету џшін, љзіне ќажетті заттар мен химиялыќ элементтерді ќоршаѓан ортадан ќабылдай алатын жѕне љзге организмніњ дайын органикалыќ ќосылысына мђќтаж емес жџйелер айтылады. Адамзат ќоѓамы, љзге тіршілік формаларына ќараѓанда тѕуелсіз кџн кешуде. Бђл тђрѓыда, адамзат баласын гетеротрофты, яѓни биосферадаѓы љзге организмдер дайындаѓан ќоректік заттарды пайдаланатын тіршілік иелерінен гљрі автотрофты топќа љту сатысын жоќќа шыѓармайды. Бђл орайда, автотрофты ђѓымы адамзат баласыныњ биосферадаѓы ќоректік заттарѓа тѕуелсіздігін сипаттайды.

         Демек, табиѓи автотрофты организмдер тобы мен ќоршаѓан орта арасында, органикалыќ жѕне бейорганикалыќ заттарды ќорекке айналдыра алатын ењбек ќђралдары болуы шарт. Жеке адам, оныњ биологиялыќ ерекшеліктері, олардыњ автотрофты жџйеге бірден кљшу мџмкіндігін жоќќа шыѓарады, ал бџкіл адамзат ќоѓамы автотрофты љндіріс тѕсілін мењгере алады. Автотрофты љндіріс тѕсіліне, организмдерге ќажетті - белок, май, кљмірсуларды ќарапайым молекула, не атомдардан синтездеп алу жолдары жатады. Љндірістіњ автотрофты сипат алуы, биосферадан ноосфераѓа љту кезењінде, адамзат-табиѓат арасындаѓы гармоникалыќ ќатынастыњ калыптасуыныњ кљрінісі болып табылады.